“Als je lacht, dan lacht de hele wereld mee”, zegt men wel eens. Psychologen hebben dat nu ook kunnen aantonen in een experiment.
Mensen hebben de neiging hun gedrag af te stemmen op wat mensen rondom hen doen. Als ze lachen, lachen ze mee, als ze fronsen, fronsen de anderen ook. Dit gebeurt niet bewust. De gezichtsspieren worden automatisch geactiveerd om hetzelfde te doen als de omgeving.
Ook woorden kunnen dat effect hebben. Bij wie ‘glimlach’ leest, worden de lachspieren geactiveerd. Wie daarentegen ‘fronsen’ te lezen krijgt, activeert de fronsspieren niet. Bij adjectieven zoals ‘grappig’ of ‘frustrerend’ werd een kleine, niet-significante beweging waargenomen in zowel lach- als fronsspieren. Voor dit fenomeen hebben de onderzoekers nog geen verklaring.
oktober 29th, 2011 om 13:38
Ja, klopt….Als men tegen iemand op straat lacht, lacht die persoon bewust naar je terug, je bent dan bewust in het nu, menig één loopt op straat die in zichzelf gekeerd is,die persoon is onbewust met zichzelf bezig….(zit in zijn denken), als je tegen zo iemand oploopt, verontschuldigt hij of zij zich, op dat moment is hij ontwaakt, (in het nu) zou je hem een glimlach geven, glimlacht hij vaak terug, je bent een spiegel voor hem of haar, je haalt hen uit zijn denken, je kan dan weer terug vallen in slapen, want zo noem ik deze mensen, ze zijn niet bewust en zien vaak niet wat om hun gebeurt, zou je wakker zijn, zit je niet in je denken, dat zie ik als positief. Daarom zeg ik altijd, “Zolang we vasthouden aan de begrippen van goed en kwaad, zal de wereld zich op die manier aan ons blijven manifesteren” Dus blijf je bewust in wat je doet en zegt, slaap niet, misschien gaat dan ooit het kwaad weg en zijn er geen oorlogen meer, ook geen macht meer.